திப்பு சுல்தான்: விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றின் முதல் விதை!!
வரலாறு என்பது ஒரு
சமூகத்தின் அடையாளம்,
கலாச்சாரம் மற்றும் எதிர்காலத்திற்கான வழிகாட்டி ஆகும்.
இன்று சர்வதேச
அளவிலும் மற்றும் இந்தியாவிலும் இஸ்லாமியர்களின் வரலாற்றுப் பங்களிப்புகள், ஆட்சியாளர்கள் மற்றும் கலாச்சார அடையாளங்கள் திட்டமிட்டோ அல்லது அரசியல்
காரணங்களுக்காகவோ மாற்றியமைக்கப்படுவதாக அல்லது மறைக்கப்படுவதாக பல
வரலாற்றாசிரியர்களும் சமூக ஆர்வலர்களும் கவலை தெரிவித்து வருகின்றனர்.
முஸ்லிம்கள்
வரலாறு மாற்றப்படும் அபாயம் மற்றும் அதன் பின்னணியில் உள்ள முக்கியக் காரணங்கள்
வரலாற்றாசிரியர்கள் மற்றும் சமூக ஆர்வலர்களால் கீழே தொகுக்கப்பட்டுள்ளன:-
1) கல்விப் பாடப்புத்தகங்களில் மாற்றங்கள்.
1) சுல்தான்கள் மற்றும் முகலாயர் வரலாறு குறைப்பு:
பள்ளிக்கல்விப்
பாடப்புத்தகங்களில் பல நூற்றாண்டுகளாக இந்தியாவை ஆட்சி செய்த முகலாயர்கள் மற்றும்
டெல்லி சுல்தான்களின் வரலாற்றுப் பாடங்கள் பெருமளவில் குறைக்கப்பட்டு வருகின்றன.
2) ஒருதலைப்பட்சமான சித்தரிப்பு: -
முஸ்லிம்
ஆட்சியாளர்கள் அனைவரும் கோயில்களை இடித்தவர்களாகவும், மதமாற்றம் செய்தவர்களாகவும் மட்டுமே சித்தரிக்கப்படும் போக்கு
அதிகரித்துள்ளது. அவர்களின் நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்கள், கலை,
கட்டிடக்கலை மற்றும் நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு
அவர்கள் ஆற்றிய பங்களிப்புகள் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன.
2) இடங்களின் பெயர்கள் மாற்றம்.
1) அடையாளங்களை அழித்தல்:
இஸ்லாமியப்
பின்னணி அல்லது உருது/பாரசீகப் பெயர்களைக் கொண்ட நகரங்கள், மாவட்டங்கள்,
ரயில் நிலையங்கள் மற்றும் சாலைகளின் பெயர்கள் தீவிரமாக
மாற்றப்பட்டு வருகின்றன (உதாரணமாக: அலகாபாத் 'பிரயாக்ராஜ்' என்றும்,
பைசாபாத் 'அயோத்தி' என்றும் மாற்றப்பட்டது).
2) வரலாற்றுத் தொடர்பு துண்டிப்பு:
இதன் மூலம் ஒரு
குறிப்பிட்ட பகுதியோடு இஸ்லாமிய வரலாற்றிற்கு இருந்த நீண்டகாலத் தொடர்பு
எதிர்காலத் தலைமுறையினருக்குத் தெரியாமல் போகும் அபாயம் ஏற்படுகிறது.
3) கலை மற்றும் கட்டிடக்கலை மீதான உரிமைகோரல்கள்.
1) தாஜ்மஹால்,
குதுப் மினார் விவாதங்கள்:
இந்தியாவின்
பெருமைக்குரிய அடையாளங்களான தாஜ்மஹால், குதுப் மினார் போன்ற
இஸ்லாமியக் கட்டிடங்கள் முற்காலத்தில் இந்து கோயில்களாக இருந்தன என்ற விவாதங்கள்
தொடர்ந்து கிளப்பப்பட்டு வருகின்றன.
2) வழிபாட்டுத் தலங்கள் சட்டம் சவால்கள்:
1991 ஆம் ஆண்டின்
வழிபாட்டுத் தலங்கள் சட்டத்திற்கு எதிராக நீதிமன்றங்களில் வழக்குகள் தொடரப்பட்டு, பல வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க மசூதிகளின் பின்னணி குறித்து கேள்விகள்
எழுப்பப்படுகின்றன.
4) சுதந்திரப் போராட்டப் பங்களிப்புகள் மறைக்கப்படுதல்.
1) தலைவர்களின் பெயர்கள் புறக்கணிப்பு:
பிரிட்டிஷ்
ஆட்சிக்கு எதிராகப் போராடிய திப்பு சுல்தான், மௌலானா அபுல் கலாம் ஆசாத், கான் அப்துல் கப்பார் கான் போன்ற பல முஸ்லிம் தலைவர்களின் தியாகங்களும்
பங்களிப்புகளும் திட்டமிட்டுக் குறைத்து மதிப்பிடப்படுகின்றன அல்லது வரலாற்றிலிருந்து
மறைக்கப்படுகின்றன.
5) கலைக்களஞ்சியங்கள் மற்றும் ஊடகப் பிரச்சாரங்கள்.
1) சமூக ஊடகப்பொய் பிரச்சாரங் கள்:
வாட்ஸ்அப், முகநூல் போன்ற சமூக ஊடகங்களில் உண்மைக்கு மாறான வரலாற்றுத் தகவல்களும், போலி வரலாறுகளும் பரப்பப்பட்டு, முஸ்லிம்கள் இந்தியாவின்
பூர்வகுடிகள் அல்லர் என்ற பிம்பம் உருவாக்கப்படுகிறது.
இந்த ஐந்து வகையான
வரலாற்று அபாயங்களில் முதன்மையான அபாயமான பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கு எதிராகப் போராடிய
முஸ்லிம் சமூகத்தின் தலைவர்கள், மற்றும் மறைக்கப்படும்
அவர்களின் சுதந்திரப் போராட்டப் பங்களிப்புகள் குறித்து நாம் மிக விவேகமாக களமாட
கடைமைப்பட்டுள்ளோம்.
வரலாறு என்பது
அரசியல் விருப்பு வெறுப்புகளுக்கு அப்பாற்பட்டதாக இருக்க வேண்டும். உண்மையான
வரலாற்றைப் பாதுகாக்க ஒரு முஸ்லிமாக நமக்கு சில கடமைகள் இருக்கின்றன. அவைகளை
பின்வரும் வழிமுறைகளின் வழியாக நாம் முயற்சி செய்ய வேண்டும்.
1) ஆவணப்படுத்துதல்:
முஸ்லிம்
அறிஞர்களும் வரலாற்றாசிரியர்களும் உண்மையான வரலாற்றுச் சான்றுகள், கல்வெட்டுகள் மற்றும் ஆவணங்களை டிஜிட்டல் முறையில் முறையாக ஆவணப்படுத்த
வேண்டும்.
2) விழிப்புணர்வு நூல்கள்:
எளிய மொழியில்
நடுநிலையான வரலாற்றுப் புத்தகங்களையும், கட்டுரைகளையும் எழுதி
இளைய தலைமுறையினரிடம் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும்.
3) அறிவியல் பூர்வமான அணுகுமுறை:
உணர்ச்சிவசப்படாமல், தொல்லியல் மற்றும் அறிவியல் சான்றுகளுடன் வரலாற்றை நீதிமன்றங்களிலும்
பொதுவெளியிலும் வாதிட வேண்டும்.
4) வெகுஜன மக்களிடமும், சொந்த முஸ்லிம் சமூக
மக்களிடமும் தொடர்ந்து இது குறித்து பேசிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்.
அந்த வகையில், எதிர் வரும் நவம்பர்
10 ஆம் தேதி செவ்வாய்
கிழமையன்று திப்பு சுல்தான் ஷஹீத் ரஹ் அவர்களின் பிறந்த தினம் வருவதை முன்னிட்டு
அவர்களின் உண்மையான வரலாற்றை இன்றைய இந்த ஜும்ஆ உரையின் ஊடாக நாம் பேசவும்
கேட்கவும் இருக்கின்றோம்.
ஏன் பேசுகிறோம்? ஏன் கேட்கிறோம்?
என்ற தெளிவு நமக்கு முதலில் இருக்க வேண்டும்.
மைசூர் பேரரசர்
திப்பு சுல்தான் டிசம்பர் 1,
1751 ஆம் ஆண்டு பிறந்தார் என்று பரவலாக நம்பப்பட்டது.
எனினும், நவம்பர் 10
- ஆம் தேதியன்று திப்பு சுல்தான் ஷஹீத் ரஹ் அவர்கள்
பிறந்தார்கள் என்று ஹிஜ்ரி நாட்காட்டியை
அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்தத் தேதியை, சமகால வாழ்க்கை
வரலாற்றாசிரியரான மீர் ஹுசைன் அலி கான் கிர்மானி வழங்கினார். அவர் தனது ' நிஷான் இ ஹைதர்: மரூஃப் பா தாரிக் இ திப்பு சுல்தான்' என்ற புத்தகத்தில்,
மைசூர் ஆட்சியாளரான திப்பு சுல்தானின் பிறந்த தேதியைக்
குறிப்பிட்டிருந்தார்.
திப்பு சுல்தானின்
மரணத்திற்கு சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு எழுதப்பட்ட இந்த நூல், 1842-ல் கர்னல் டபிள்யூ. மைல்ஸ் என்பவரால் ராயல் ஏசியாடிக் சொசைட்டிக்காக
ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது.
கிர்மானி
குறிப்பிட்ட இஸ்லாமிய ஹிஜ்ரி தேதியான 20 ஜில்-ஹிஜ்ஜா, 1163-க்கு,
ஜூலியன் நாட்காட்டியின்படி நவம்பர் 10, 1750-ம், கிரிகோரியன் நாட்காட்டியின்படி நவம்பர் 20, 1750-ம் சமமானதாகக் கருதப்பட்டது.
2015 ஆம் ஆண்டில், கர்நாடகாவில் முதலமைச்சர் சித்தராமையா தலைமையிலான காங்கிரஸ் அரசாங்கம், 18 ஆம் நூற்றாண்டின் மைசூர் ஆட்சியாளரான திப்பு சுல்தானை கௌரவிக்கும் வகையில்
நவம்பர் 10
ஆம் தேதியை திப்பு சுல்தான் ஜெயந்தியாகக் கொண்டாட ஒரு
உத்தரவைப் பிறப்பித்தது.
போர்க்களத்தில்
தனது மரணம் வரை,
இந்தியாவின் எண்ணற்ற ஆட்சியாளர்களில், பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் வளர்ந்து வரும் செல்வாக்கை எதிர்த்து
நின்ற கடைசி ஆட்சியாளராக அவர் விளங்கினார்.
திப்பு சுல்தானின்
பிறந்தநாள் அனுசரிப்பைத் தொடர்ந்து எழுந்த அரசியல் கூச்சல்களின் இரைச்சலிலும், 2019-ல் பாரதிய ஜனதா கட்சி (பாஜக) ஆட்சிக்கு வந்தபோது முதலமைச்சர்
பி.எஸ்.யெடியூரப்பா அந்த நினைவு நாளை ரத்து செய்தார் என்பது நிகழ் காலத்தைய
வரலாறு.
இரண்டு வகையான வரலாற்று
முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மாவீரர் திப்பு சுல்தான் ஷஹீத் (ரஹ்) அவர்களின் வரலாறு
இன்று பெருமளவில் மாற்றப்பட்டு இந்த தேசத்தின் விரோதியாக சித்தரிக்கும் போக்கு
தீவிரமடைந்துள்ள நிலையில் ஒரு முஸ்லிமாக நமக்கு சில கடமைகள் இருப்பதை முதலில் நாம்
உணர வேண்டும்.
பொதுவாக ஒரு
முஸ்லிமுடைய கண்ணியம்,
மானம், மரியாதை பொதுவெளியில்
களங்கப்படுத்தப்படுகிறது என்றால் அதைப் பார்த்துக் கொண்டு ஒரு முஸ்லிம் சும்மா
இருந்து விடக் கூடாது.
இஸ்லாமிய
வரலாற்றில் பல்வேறு நிகழ்வுகள் இந்த கருத்தை வலியுறுத்துவதை நாம் பார்க்கிறோம்.
قال رسـول
الله صلى الله عليه وسلم:- (( ارحموا عزيز قوم ذلّ ، وغنياً افتقر ، وعالماً ضاع
بين جهّال ))
[ ذكر هذه ابن هشام في سيرته ، والطبري في تاريخه ]
“கண்ணியமானவர்கள்
இழிபடுத்தப்பட்டாலோ,
வசதி படைத்தவர்கள் வறுமையில் மாட்டிக் கொண்டாலோ, அறிஞர்கள் முட்டாள்களிடத்தில் சிக்கிக் கொண்டாலோ உடனடியாக அவர்களுக்கு
உதவுங்கள்”
என நபி ﷺ
அவர்கள் கூறினார்கள். ( நூல்: இப்னு ஹிஷாம், அத்தாரிக் லித் தபரீ )
முஅத்தா யுத்தம்
முடிந்து வெற்றியோடு மதீனா திரும்பிய காலித் இப்னு வலீத் (ரலி) அவர்களின்
தலைமையிலான படையினரை மதீனா முஸ்லிம்கள் வரவேற்பு கொடுப்பதற்கு பதிலாக
புறமுதுகிட்டு பின் வாங்கி வந்த படையினர் என்று தூற்றிக் கொண்டிருக்கும் தருணம்
அது.
சுற்றிலும் திரளாக
நின்றிருந்த முஸ்லிம்களை நோக்கி படையினர் குறித்து மாநபி ﷺ அவர்கள் சொன்னது கவனிக்கத்தக்கதாகும்.
ஏனெனில், முஅத்தா யுத்த களம் நோக்கி சென்ற அந்த படை நபி ﷺ அவர்களின் சோபனத்திற்குரிய படை. வெற்றி வாகை சூடும் என்று முன்னறிவிப்பு செய்யப்பட்ட படை.
எனினும், மக்களுக்கு கிடைத்த தவறான ஒரு தகவல் மாநபி ﷺ அவர்களின் முன்னறிவிப்பையே மறக்கச் செய்து விட்டது.
وقف
النبي صلى الله عليه وسلم ينعي للناس قادة غزوة مؤتة وعيناه تذرفان بأبي هو وأمي
صلى الله عليه وسلم، فقال عليه الصلاة والسلام: لقد أخذ الراية زيد بن حارثة
فأصيب، ثم أخذ الراية جعفر فأصيب، ثم أخذ الراية ابن رواحة فأصيب، وعيناه تذرفان
ثم قال: حتى أخذ الراية سيف من سيوف الله ففتح الله عليهم
மாநபி ﷺ அவர்கள் முன்னறிவிப்புச் செய்து ரோமானியர்களின்
முஅத்தாவை நோக்கி தாம் அனுப்பி வைத்த படைப்பிரிவு யுத்த களத்தில் சந்தித்த மூன்று
ஷுஹதாக்களின் வீரமரணக் காட்சியை ஒருவர் பின் ஒருவராக மாநபி ﷺ அவர்கள் மிம்பரின் மீது நின்று அழுதவர்களாக காட்சி
படுத்தி கூறியதோடு,
அடுத்த தளபதியாக "அல்லாஹ்வின் வாள்களில் இருந்தும் ஒரு
வாள்" இஸ்லாமிய கொடியை கையில் ஏந்தி களம் காண்கிறார். அல்லாஹ் அவரின்
கரங்களில் வெற்றியை வைத்துள்ளான்" என்று கூறியிருந்தார்கள்.
ஆனால், தற்போது மதீனாவின் எல்லையில் நடந்து கொண்டிருப்பதோ வேறு.
فقد رأى
أولئك الصغار أن انسحاب خالد ومن معه
دون نصر
حاسم أو شهادة في سبيل الله ـ فرارا يقابل بحثو التراب عليهم، وقالوا لهم: يا
فرار، أفررتم في سبيل الله؟،
ஆம்! எந்தப் படைத்
தளபதியின் கரங்களில் அல்லாஹ் வெற்றியை வழங்குவான் என மாநபி ﷺ அவர்கள் புகழ்ந்து பேசினார்களோ அந்தத் தளபதியின்
தலைமையில் பங்கேற்ற படையினரை மதீனாவின் மக்கள் தூற்றிக் கொண்டு இருந்தார்கள். படை
வீரர்கள் மீது மண்ணை வாரி வீசிக் கொண்டிருந்தனர். எதிரிகளின் தாக்குதலை சமாளிக்க
முடியாமல் சரணடைந்த படையினர்களே!, புறமுதுகிட்டு ஓடி வந்த
படையினரே! என்று பேசிக் கொண்டு இருந்தனர்.
அப்போது, மாநபி ﷺ அவர்கள் செவிகளுக்கு இந்தச் செய்தி
வந்த போது,
மதீனாவின எல்லைக்கே வந்து காலித் இப்னு வலீத் (ரலி)
அவர்களிடம் முஅத்தாவில் நடைபெற்ற யுத்தம், யுத்தத்தில் எடுக்கப்பட்ட
முடிவுகள் குறித்து விசாரித்தார்கள்.
அதற்கு, காலித் இப்னு வலீத் (ரலி) அவர்கள்:- "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எதிரிகளின்
எண்ணிக்கை இரண்டு லட்சம். முஸ்லிம்களோ வெறும் பத்தாயிரம். புறமுதுகிட்டு ஓடும்
எதிரிகளை விரட்டிச் சென்று தாக்கும்போது திடீரென அவர்கள் திருப்பித் தாக்குதல்
நடத்தினால் நமது படைக்கே கடுமையான உயிர்ச் சேதம் ஏற்படும். ஆகவே, அதைத் தடுக்கும் விதமாகவும், இன்னொரு சந்தர்ப்பத்தில்
அவர்களை போரில் சந்தித்துக் கொள்ளலாம்" என்று கருதி தான் நான் படையை ஊர்
திரும்புமாறு கட்டளையிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
فقال
النبي ـ صلى الله عليه وسلم ـ ( ليسوا بالفرار، ولكنهم الكرار إن شاء الله تعالى )..
அப்போது, மண்ணை வாரி வீசி வார்த்தையால் தூற்றிக் கொண்டிருந்த மக்களை நோக்கி மாநபி ﷺ அவர்கள் "இவர்கள் விரண்டோடி வந்தவர்கள் அல்லர்.
அல்லாஹ்வின் பாதையில் அல்லாஹ்விற்காக என்றென்றும் உறுதியுடன் நிற்பவர்கள், இன்ஷா அல்லாஹ்’’
என்று கூறினார்கள். ( நூல்: புகாரி )
நபி ﷺ அவர்கள் தபூக் யுத்தத்திற்கு செல்லும் வழியில் கஅப்
இப்னு மாலிக் (ரலி) அவர்கள் படையுடன் வந்து இன்னும் சேராததை கவனித்து தபூக்
வந்தடைந்த பின்னர் அது குறித்து மக்களிடம் (படையினரிடம்) கேட்டார்கள்.
وَلَمْ
يَذْكُرْنِي رَسُوْلُ اللهِ ' حَتَّي بَلَغَ تَبُوْكًا , فَقَالَ وَهُوَ جَالِسٌ
فِي الْقَوْمِ بِتَبُوْكٍ : مَا فَعَلَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ؟ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ
بَنِيْ سَلِمَةَ: يَا رَسٌوْلَ اللهِ حَبَسَهُ بُرْدَاهُ, وَالنَظَرُ فِيْ
عِطْفِيْهِ فَقَالَ لَهُ مُعَادُ بْنُ جَبَلٍ : بِئْسَ مَا تَقُوْلُ وَاللهِ يَا
رَسُوْلَ اللهِ مَا عَلِمْناَ عَلَيْهِ الاَّ خَيْرًا, فَسَكَتَ رَسُوْ لُ الله ِ
فَبَيْنَمَا هُوْ عَلَي ذَلِكَ رَأي رَجُلاً مُبَيَّضًا يَزُوْلُ بِهِ السَّرَابُ
. فَقَالَ رَسُوْلُ اللهِ : كُنْ أبَا خَيْثَمةَ, فَأذَا هُوَ أبُو خَيْثَمَةَ
الاَنْصَارِي وَهُ الذِّيْ تَصَدَّقَ بِصَاعِ التَّمْرِ حِيْنَ لَمَزَهُ
الْمُنَافِقُوْنَ
தபூக்கில் மக்கள்
மத்தியில் நபி ﷺ
அவர்கள் அமர்ந்திருந்தபொழுது கஅப் பின் மாலிக் என்ன செய்தார்? என்று கேட்டார்கள்.
அப்போது, பனூ ஸலிமா குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் பதில் சொன்னார்: “அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் அணிந்திருந்கும் வேஷ்டியும் மேலங்கியும் அவரைத்
தடுத்துவிட்டன! தமது ஆடையழகைக் கண்டு பூரிப்படைவதே அவரது வேலை!
அதற்கு முஆத் பின்
ஜபல் (ரலி) அவர்கள் ”நீ எவ்வளவு மோசமான வார்த்தையைக் கூறிவிட்டாய்! அல்லாஹ்வின்தூதரே! நாங்கள்
அவரது விஷயத்தில் நல்லதைத் தவிர வேறெதையும் அறிந்திருக்கவில்லை!” என்று சொன்னார்கள். இதைக் கேட்டதும் நபி ﷺ அவர்கள் மௌனமாகிவிட்டார்கள். ( நூல்: புகாரி )
இங்கே, சக முஸ்லிம் ஒருவரின் கண்ணியம், மரியாதை குறித்து
ஆட்சேபனை எழுப்பிய போது அதை தடுத்து நிறுத்தி அவரின் மானம், மரியாதை கண்ணியத்தை நிலை நிறுத்த முயன்றார்கள் முஆத் இப்னு ஜபல் (ரலி)
அவர்கள்.
எனவே, நபி ﷺ அவர்களின் நேரடியான வார்த்தைகளும், நபி ﷺ அவர்களின் கட்டளைகளும், இரு நிகழ்வுகளின் ஊடாக நபி ﷺ
அவர்கள் காட்டிய சமிக்ஞைகளும் ஒரு முஸ்லிம் மீது எழுப்பப்படுகிற விமர்சனங்கள்
தவறாக,அவதூறாக இருக்கும் பட்சத்தில் அதற்கெதிராக அந்த முஸ்லிமின் கண்ணியம், மானம்,
மரியாதை காக்க முயற்சி செய்ய வேண்டும். அந்த களங்கத்தை
அகற்ற எத்தனிக்க வேண்டும் அது ஒரு முஸ்லிம் மீது கடமை என்பதை உணர்த்துகிறது.
எனவே, இந்த தேசத்தில் தொடர்ந்து நமது முன்னோர்கள் குறித்து முன் வைக்கப்படும்
ஆட்சேபனைகளின் மீது அவர்கள் மீது வாரி இறைக்கப்படும் அவதூறுகளை களைவதற்கு பாடுபட
நாம் முன் வர வேண்டும்.
அந்த வகையில்
இரண்டு வகையான வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மாவீரர் திப்பு சுல்தான் ஷஹீத்
(ரஹ்) அவர்களின் உண்மையான வரலாற்றை உலகறியச் செய்ய வேண்டும். அவரின் மீது
கட்டமைக்கப்பட்டுள்ள மதரீதியான பாகுபாடு பிம்பத்தை உடைத்தெறிய வேண்டும்.
திப்பு சுல்தான்
மீது வைக்கப்படும் முக்கிய விமர்சனங்கள் பின்வருமாறு:
1. கட்டாய மதமாற்றம் மற்றும் சமய நல்லிணக்கமின்மை
திப்பு சுல்தான்
மீது வைக்கப்படும் மிக முதன்மையான விமர்சனம், அவர் தனது ஆட்சிப்
பகுதியில் மாற்று மதத்தினரை ஒடுக்கியதாகவும், கட்டாய மதமாற்றங்களில்
ஈடுபட்டார் என்பதும் ஆகும்.
2. வழிபாட்டுத் தலங்கள் மீதான தாக்குதல்கள்:-
திப்பு சுல்தான்
தனது படையெடுப்புகளின் போது ஏராளமான இந்து ஆலைகளையும், கிறிஸ்தவ தேவாலயங்களையும் இடித்துத் தகர்த்தார் என்ற குற்றச்சாட்டு உள்ளது.
குறிப்பாக கேரளாவின் புகழ்பெற்ற பல கோயில்கள் இவரது படையெடுப்பால் சேதமடைந்ததாக
வரலாற்று ஆசிரியர்கள் சிலர் குறிப்பிடுகின்றனர்.
3) கன்னட மொழி ஒடுக்குமுறை மற்றும் பாரசீக மொழித் திணிப்பு:-
மைசூர்
சமஸ்தானத்தின் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக அதுவரை இருந்த கன்னட மொழிக்கு மாற்றாக, பாரசீக மொழியை (Persian)
திப்பு சுல்தான் திணித்தார் என்ற விமர்சனம் கர்நாடகாவில்
பரவலாக உள்ளது. நிர்வாகக் கலைச்சொற்கள், வருவாய்த்துறை ஆவணங்கள்
போன்றவற்றில் பாரசீக மொழியைப் பயன்படுத்தியதன் மூலம் அவர் உள்ளூர் மொழியையும்
கலாச்சாரத்தையும் புறக்கணித்தார் என்று குற்றம் சாட்டப்படுகிறது.
திப்பு சுல்தான் மீதான வெறுப்புணர்வு:-
திப்பு சுல்தானை, தென்னிந்தியாவின் மிகவும் ஈவு இரக்கமற்ற படையெடுப்பாளர்களில் ஒருவராகவும், மத அடிப்படைவாதியாகவும் விவரிப்பதுதான் வரலாற்றாசிரியர்களை ஆச்சரியத்தில்
ஆழ்த்தியுள்ளது.
பேராசிரியர்
ஜானகியின் கூற்றுப்படி,
1980களின் பிற்பகுதியில், திப்பு சுல்தானுக்கு
எதிரான வெறுப்புணர்வு எழுச்சி தொடங்கியது என்கிறார் ``இரண்டு முக்கிய விஷயங்கள் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டன. ஒன்று மதமாற்றங்கள், மற்றொன்று கன்னட மொழியை ஊக்குவிக்காதது. கோயில்களை இடிப்பது குறித்தும்
இருக்கிறது. இது மிகவும் கலவையான விஷயம். ஆனால், திப்பு சுல்தான் கோயில்களை ஆதரித்ததற்கு பல சான்றுகள் உள்ளன.'
'திப்பு
ஒரு கொடுங்கோலன், மத வெறியன் என 1784-ஆம் ஆண்டு வரை ஆங்கிலேயர்களால் சித்தரிக்கப்படவில்லை.
முதலில்
ஆங்கிலேயர்கள் அவரை ஒரு கொடுங்கோலன் என்று எழுதினார்கள். அவர் ஆங்கிலேயர்களுக்கு
எதிராகப் போரிட்டு,
போர்க்களத்தில் இறந்தார் என்பது சமீபகாலத்தில்
அழிக்கப்பட்டுவிட்டது,
``அவர் ஓர் இஸ்லாமியர் என்பதாலும், மற்ற ஆட்சியாளர்களைப் போல தன் எதிரிகளைத் துன்புறுத்திக் கொன்றார் என்கிற
பதிவுகளைப் பெற்றிருக்கிறார் என்றாலும், நிச்சயமாக, அவர் சில மதமாற்றங்களையும் செய்தார். ஆனால் அந்த எண்ணிக்கை மிகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
இந்துக்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் ஒரு நாட்டை, கட்டாய மதமாற்றம் செய்து
அவரால் ஆட்சி செய்ய முடியாது,'' என்கிறார் பேராசிரியர்
ஜானகி நாயர்.
``புதிய அரசியல்
விவாதங்களினால்,
திப்புவின் தேசிய நாயகன் என்கிற பிம்பம்
பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்திற்கான புதிய பிம்பங்களையும்
புதிய நாயகர்களையும் உருவாக்கும் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக, இது வேண்டுமென்றே செய்யப்படுகிறது. உண்மையான தேசிய நாயகர்களை வீழ்த்த முயற்சி
மேற்கொள்ளப்படுகிறது''
என்கிறார் பேராசிரியர் செபாஸ்டியன் ஜோசப்.
''அவர் ஆக்கிரமிப்பாளரோ
படையெடுப்பாளரோ அல்ல. பெரும்பாலான இந்திய ஆட்சியாளர்களை விட அவர் பிறந்த மண்ணில்
வேரூன்றி இருந்தவர் திப்பு சுல்தான். அவர் ஆக்கிரமிப்பாளர்களில் ஒருவர் என்று
விவரிப்பது,
முற்றிலும் அவரைக் குறித்த தவறான புரிதல்,'' என பிபிசி இந்தியிடம் கூறுகிறார் ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகத்தின் ஓய்வுபெற்ற
வரலாற்றுப் பேராசிரியர் ஜானகி நாயர்.
"ஆங்கிலேயர்கள், மராட்டியர்கள் மற்றும் ஹைதராபாத் நிஜாம் ஆகியோரின் கூட்டுப் படைகளுக்கு
எதிராகப் போராடியவர் மற்றும் மாபெரும் தேசபக்தர்களில் திப்பு சுல்தானும் ஒருவர்.
அவருக்கு எதிராக,
தேச விரோதியாக அவரைச் சித்தரிக்கும் பிரசாரம்
பாரபட்சமானது" என்கிறார் வரலாற்றாசிரியர் மற்றும் பேராசிரியர்
என்.வி.நரசிம்மய்யா.
வெற்றி வீரர் திப்பு சுல்தான்....
ஹைதர் அலி
ஃபக்ருன்னிஸா தம்பதியருக்கு மகனாய்ப் பிறந்த திப்புசுல்தான்.
1761ல் மைசூர் மன்னராக
பொறுப்பேற்ற திப்பு சுல்தானின் தந்தை ஹைதர் அலி 1767-1769ல் முதலாம் மைசூர் யுத்தம், 1780ல் இரண்டாம் மைசூர்
யுத்தம் உட்பட ஆங்கிலேயரை எதிர்த்து பல யுத்தம் கண்டு வெற்றி பெற்றார்.
திப்பு கி.பி 1767ல் தமது 17
ம் வயதில் ஜோசப் ஸ்மித் தலைமையில் போரிட்ட ஆங்கிலப் படையை
எதிர்த்து வாணியம்பாடியில் தமது முதல் வெற்றிக்கனியைப் பறித்தார். கி.பி.1767 முதல் கி.பி.1769
வரை தமிழ்நாட்டில் பரவலாக பல இடங்களில் ஆங்கிலப் படைக்கும்
மைசூர் படைக்கும் நடந்த போர்களில் எல்லாவற்றிலும் வெற்றியே பெற்றார் திப்பு.
1782 டிசம்பர் 6ல் தந்தை ஹைதர் அலி மரணத்தைத் தொடர்ந்து 1782 டிசம்பர் 26ல் தமது 32ம் வயதில் திப்புசுல்தான் மைசூர் மன்னரானார்.
மேற்கு
கடற்கரையிலிருந்து ஆங்கிலேயர்களைத் துரத்த வேண்டும் என்று கங்கணம் கட்டிக் கொண்டு
பிரெஞ்சுப் படையினரையும் சேர்த்துக் கொண்டு ஆவேசத்துடன் போரைத் தொடர்ந்தார்
திப்பு.
ஆனால் பிரஞ்சு மன்னன் பதினாறாம் லூயி பிரிட்டனுடன் சமரசம்
செய்துக் கொண்டதால் திப்பு வேறுவழியில்லாமல் போரை நிறுத்த வேண்டியதாயிற்று. 1784 ஆம் ஆண்டு முடிவுற்ற இப்போரில் ஆங்கிலேய தளபதி உள்ளிட்ட 4000 சிப்பாய்கள் திப்புவால் போர்க் கைதிகளாக பிடிக்கப்பட்டு
பின்னர் விடுவிக்கப்பட்டனர். இந்த அவமானம் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திப்புவை நினைத்து
குலை நடுங்கச் செய்தது.
கி.பி.1790 ஆம்
ஆண்டு முதல் 1792 ஆம் ஆண்டுவரை நடைபெற்ற
மூன்றாவது மைசூர் போர் ஆங்கிலேயனின் கைக்கூலியான திருவிதாங்கூர் மன்னனான
தர்மராஜாவால் தூண்டி விடப்பட்டது. திருவிதாங்கூர் எங்களது நட்பு நாடு அதனை போரில்
ஆதரிப்பது எமது கடமை எனக்கூறி ஜெனரல் கார்ன் வாலிஸ் திப்புசுல்தானுக்கெதிராக போர்
புரியத் தயாரானான்.
இச்சூழலில் திப்புவிற்கெதிராக போர் புரிய ஆற்காட்டு நவாபும், தொண்டைமான், ஹைதராபாத் நிஜாம், மைசூர் அரசின் முன்னாள் பாளையக்காரர்கள் அனைவரும்
ஆங்கிலேயருடன் இணைந்து கொண்டனர். சற்றும் கலங்காத திப்பு எதிரிகளை தன்னந்தனியாக
துணிச்சலுடன் எதிர்கொண்டார்.
ஸ்ரீரங்கப்பட்டினம் 30 நாட்களுக்கு மேலாக முற்றுகையிடப்பட்ட போதிலும் எதிரிகளால்
திப்புவின் கோட்டைக்குள் நுழைய இயலவில்லை. இதனைக் குறித்து ஆங்கிலேய தளபதி மன்றோ
கூறுகையில், ‘30 நாட்கள் முற்றுகையிட்டும்
எங்களால் அந்தக் கோட்டையையும், தீவையும்
தூரத்திலிருந்து கொண்டு தரிசிக்கத்தான் முடிந்தது’ என்று குறிப்பிட்டான்.
போரின் துவக்கத்தில் வெற்றி பெற்ற திப்பு போரின்
இறுதிக்கட்டத்தில் மராட்டியர்கள் நயவஞ்சகத்தனமாக ஆங்கிலேயர்களுடன் இணைந்து
கொண்டதால் ஒப்பந்தம் செய்து கொள்ளும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டார். மைசூரின் பாதி
நிலப்பரப்பும் எதிரிகள் வசம் சென்றது. இழப்பீடுத் தொகையாக 3.3 கோடி நிர்ணயிக்கப்பட்டது. இழப்பீடு தொகையை செலுத்தும்வரை
திப்புவின் இருமகன்கள் பிணையக் கைதிகளாக பிடித்து வைக்கப்பட்டனர். இழப்பீட்டுத்
தொகையை செலுத்தி தனது மகன்களை மீட்ட திப்பு 1792 ஆம் ஆண்டு நடந்த போருக்கு பதிலடி கொடுக்க வலிமையான முறையில்
படையையும், பொருளாதாரத்தையும் கட்டமைத்தார்.
திப்பு சுல்தானை போரில் நேரில் சந்திக்க
திராணியற்ற ஆங்கிலேயர்கள் குறுக்கு வழியை கையாள ஆரம்பித்தனர். லஞ்சத்தை ஆயுதமாகப்
பயன்படுத்தி திப்புவின் அமைச்சர்களையும் அதிகாரிகளையும் விலைக்கு வாங்கினர்.
இதனைக் குறிப்பிட்டு வெல்லெஸ்லி ஆங்கிலத் தலைமைக்கு இவ்வாறு கடிதம் எழுதினான், ‘இனி நாம் துணிச்சலாக திப்புவின் மீது போர்த்தொடுக்கலாம்’ என்று.
ஆங்கிலேயனுக்கு எதிராக நடைபெற்ற இறுதிப் போரில்
தன்னந்தனியாக களமிறங்கினார் திப்பு. துரோகிகள் ஒருபக்கம், கூட இருந்தவர்களின் குழிபறித்தல் ஒருபக்கம் என எதிர்ப்புகள்
ஒன்றிணைந்து தம்மை சந்தித்த பொழுதும் உதவிக்கு வருவதாக வாக்களித்திருந்த
நெப்போலியனுக்கு வர இயலாத போதிலும் கலங்காமல் தமது 11 ஆயிரம் படைவீரர்களுடன் தானும் ஒரு போர் வீரனாக தீரமுடன்
போரிட்டார் திப்பு.
எதிரிகள் உயிர் தியாகத்தின் வாசலை திப்புவுக்கு திறந்துக்
கொடுத்தனர். குண்டுக் காயங்களுடன் கோட்டை வாயிலில் சரிந்து கிடக்கும் திப்புவிடம் “அரசே! யாரேனும் ஒரு ஆங்கிலேய அதிகாரியை அழைக்கட்டுமா, சரணடைந்து விடலாம்” என்று பதறுகிறான் அவருடைய பணியாள். “முட்டாள்… வாயை மூடு” என்று உறுமுகிறார் திப்பு. ஆம்! “ஆடுகளைப் போல 200 ஆண்டுகள் பிழைப்பதை விடப் புலியைப் போல 2 நாட்கள் வாழ்ந்து மடியலாம்” என்று பிரகடனம் செய்த அந்தப் வேங்கை போர்க் களத்திலேயே தன்
கண்ணை மூடியது. எதிரிகள் உயிர்த் தியாகத்தின் வாசலை
திப்புவுக்கு திறந்துக் கொடுத்தனர்.
திப்பு சுல்தான் நவீன தொழில் நுட்பத்தின் முன்னோடி
ஆங்கிலேய ஏகாதிபத்தியவாதிகளை எதிர்ப்பதற்கு தொழில் முறையில்
பயிற்சி பெற்ற ராணுவமும், தொழில் நுட்பமும் தேவை என்பதை உணருகிறார்
திப்பு சுல்தான். இதனால் ராணுவத்தில் ஏவுகணைத் தொழில் நுட்பத்தை புகுத்தியதில்
முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தார் அவர். இதனை டாக்டர் அப்துல்கலாம் தனது ‘அக்னி சிறகுகள்’ என்ற நூலில் தான் அமெரிக்காவின் ‘நாசா’ விண்வெளி
மையத்திற்கு சென்றபொழுது திப்புசுல்தான் பயன்படுத்திய ஏவுகணையின் புகைப்படத்தை
அங்கே பார்த்ததாக ஆச்சரியத்துடன் கூறுகிறார்.
இதனை இந்திய பாதுகாப்புத் துறையின் ஆராய்ச்சி மற்றும்
வளர்ச்சிப்பிரிவின் (Defence Research and Development Organisation – DRDO) தலைமை இயக்குனரும் இந்தியாவின் பிராமோ ஏவுகணையின்
வளர்ச்சியில் முக்கியப் பங்காற்றிய விஞ்ஞானியான திரு. சிவதாணு பிள்ளை, ‘இரு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே திப்பு சுல்தான் பயன்படுத்திய
ஏவுகணைகளுக்கான தொழில் நுட்ப அடிப்படைக் கோட்பாடுகளை விவரிக்கும் ஆதாரங்களுக்கான
அனைத்து ஆவணங்களையும் தயார் செய்யும் பணியில் DRDO முழு மூச்சுடன் இறங்கும்’ என்றும் தெரிவித்துள்ளார்.
அத்துடன், ‘ஏவுகணை வரலாற்றில் ஒரு மைல் கல்லான திப்பு சுல்தானின்
படைகள் பயன்படுத்திய 2 கி.மீ தூரம் வரை சென்று இலக்கைத் துல்லியமாகத்
தாக்கக்கூடிய ஏவுகணைகளுக்கான பகுப்பாராய்வு ஆவணங்கள் தற்போது இலண்டனில் உள்ள
ஆர்ட்டிலரி பொருட்காட்சி மையத்தில் பார்வைக்காக வைக்கப்பட்டுள்ளன’ என்று கூறியிருந்தார்.
வணிகத்தில் திப்புசுல்தானின் சாதனை
திப்புசுல்தான் வெறும் ஒரு போர்வீரர் மட்டுமல்ல அவர் ஒரு
சிறந்த நிர்வாகியாகவும், நாட்டின் பொருளாதார முன்னேற்றத்தை நோக்கமாகக்
கொண்ட ஒரு பொருளாதார வல்லுநராகவும் திகழ்ந்தார். ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்ப்பதற்கு
வெறும் போர்ப்படை மட்டுமல்ல வணிகத்திலும் முன்னேற வேண்டும் என்பதை உணர்ந்து
அதற்காக உயிர்துடிப்புடன் செயல்பட்டார்.
இந்தியா முழுவதும் 14 இடங்களில் வணிக மையங்கள், 20 வணிக கப்பல்கள், 20 போர்க்கப்பல்கள், கான்ஸ்டாண்டி நோபிள் என அழைக்கப்பட்ட இன்றைய துருக்கியின்
தலைநகர் இஸ்தான்புல்லில் மைசூர் அரசின் கப்பல்துறை என பரந்து விரிந்தது திப்புவின்
வணிகத் திட்டம். வணிகத்தில் பெருமளவில் ஈடுபட்டு ஆங்கிலேயன் நடத்திய போர்களுக்கு
பொருளுதவிச் செய்து வந்தனர் பனியா, மார்வாடி, பார்ஸி
வணிகர்கள். ஆனால் வணிகத்தையே ஏகாதிபத்திய அந்நிய எதிர்ப்பு ஆயுதமாக மாற்ற
விழைந்தார் திப்புசுல்தான்.
நல்லொழுக்கத்தை போதித்த ஒழுக்க சீலர் திப்பு சுல்தான்
அரசிற்கு வருமானத்தை ஈட்ட மது விற்பனையை அனுமதித்த தமது
அமைச்சரைக் கண்டித்த திப்பு இவ்வாறு கூறினார்: “மக்களின் உடல்நலனையும், ஒழுக்கத்தையும்,பொருளாதார நலனையும் காட்டிலும் நமது கருவூலத்தை
நிரப்புவதுதான் முதன்மையானதா?” என்றார்.
ஆங்கிலேயர்கள் விவசாயிகளை கஞ்சா பயிரிடுமாறு வற்புறுத்தி துன்புறுத்திய வேளையில்
கஞ்சா உற்பத்தியைத் தடை செய்தார் திப்புசுல்தான். ஆங்கிலேயர்கள் விபச்சாரத்திலும்
காசு பார்த்த வேளையில் விபச்சாரத்தை தடை செய்ததோடு அநாதைச் சிறுமிகளை கோயிலுக்கு
தேவதாசியாக தானமளிப்பதையும் தடை செய்தார்.
அடிமை விற்பனையை தடைச்செய்த திப்பு
‘எந்த அரசு வேலையானாலும் கூலி கொடுக்காமல் வேலை
வாங்கக்கூடாது’ என ஆணை பிறப்பித்தார். கேரளாவில் மேல்ஜாதி
நம்பூதிரிகளால் விதிக்கப்பட்ட கடுமையான சடங்குகளால் ஒரேநேரத்தில் பல கணவர்களைப்
பெற்று ஆண்களுடனான தொடர்பில் எவ்விதக் கட்டுப்பாடுமில்லாமல் சொந்த தந்தையின்
பெயர்கூட தெரியாத சமுதாயமாக நாயர் சமூகம் மாறியது. நம்பூதிரிகள் ஒழுக்க சீரழிவின்
உச்சத்திற்கு சென்று சூத்திரப் பெண்களையும் பாலியல் பலாத்காரம் செய்த வேளையில் பல
நம்பூதிரி கன்னிப்பெண்கள் தனியறைக்குள் சிக்கி கன்னியராகவே இறந்தனர்.
வரதட்சணைக் கொடுமை வேறு சமூகத்தில் புழக்கத்திலிருந்தது.
இத்தகைய கலாச்சார, பண்பாட்டுச் சீரழிவு, குலவழக்கம் என்ற பெயரில் நடைமுறையில் இருந்த
காலகட்டத்தில்தான் திப்புவின் சீர்திருத்த முயற்சிகள் தொடங்கின. சன்மார்க்க
விதிமுறைகளை உறுதியாகப் பேணிய திப்பு, உடம்பை நிர்வாணமாகக் காண்பிப்பதைக் கடுமையாக
வெறுத்திருந்தார். குளிக்கும் வேளையில் கூட உடம்பை மேலிருந்து கீழ்வரை
மறைத்திருந்த அவரது வெட்க உணர்வு, மிகப்
பிரபலமாக இருந்தது.
சட்டத்திற்கு உட்படாத ஆண்-பெண் தொடர்புகளைச் சமுதாய
விரோதமாக திப்பு கருதியிருந்தார்; சன்மார்க்க
அடிப்படைகளை உயர்ந்ததாகக் கருதவும் தனது சொந்த வாழ்க்கையில் அவற்றை உறுதியாகக்
கடைபிடிக்கவும் செய்தார். அதன் காரணத்தினாலேயே, மேலாடையின்றி மதியத் தூக்கம் தூங்கும் தனது அறையில் நுழைந்த
வேலைக்காரப் பெண்ணிடம் திப்பு, கடுமையாகக்
கோபப்பட்டார். இதனை பி.கே.பாலகிருஷ்ணன் என்பவர் புகழ்ந்து பாராட்டுகிறார்.
இவ்விதம் சன்மார்க்கத் தத்துவங்களில் உறுதியான
நம்பிக்கையுடன் அதன் கொள்கைகளைப் பின்பற்றிய திப்பு, தனது பிரஜைகளும் அசிங்கமான பழக்க வழக்கங்களைத் துறந்து, தூயவாழ்க்கை வாழ வேண்டும் என ஆவல் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
இந்த மனப்பூர்வமான நல்லெண்ணம், தான்
மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அதிகாரி என்ற அவரது உணர்வு ஆகியன கீழ்க்காணும்
வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு கட்டளையைப் பிறப்பிக்க அவரைத் தூண்டியது.
“உங்களுக்கு இடையில் ஒரு பெண் பத்து ஆண்களுடன் இணைந்து உறவு
கொள்வதும் உங்களின் தாய், சகோதரிகளை இவ்விதம் நடப்பதற்கு நீங்கள்
சம்மதிப்பதும் உங்களது பூர்வ ஆச்சாரமாக இருந்து வருகின்ற நிலையில், நீங்கள் அனைவரும் விபச்சாரத்தில் பிறந்தவர்களும் ஆண்-பெண்
உறவு விஷயத்தில் நிலத்தில் மேய்ந்து நடக்கும் கால்நடைகளை விடக் கீழான
வெட்கமற்றவர்களுமாகின்றீர்கள். இவ்விதமுள்ள பாவகரமான துர் ஆச்சாரங்களை
விட்டொழித்து, சாதாரண மனிதர்களைப் போன்று வாழ்வதற்கு நாம்
இதன் மூலம் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகின்றோம்.”
மேல்ஜாதி நம்பூதிரிகளால் ஒரு பெரும் சமுதாயமே கேவலமான
வாழ்க்கை வாழ்ந்து கொண்டிருந்ததை நினைத்துப் பார்த்தால், எத்தனை மகத்துவமிக்க கட்டளை இது என்பது புரியும்!
கீழ்சாதிப்பெண்கள் மேலாடை அணியக்கூடாது என்று மேல்ஜாதி
வர்க்கம் விதித்த சட்டத்தை மாற்றி மேலாடை அணிய சட்டம் வகுத்தவர் திப்பு.
திப்புவின் மத நல்லிணக்கம்
திப்புசுல்தான் இஸ்லாத்தில் பிடிப்புள்ளவராக சிறந்த
முஸ்லிமாக வாழ்ந்தவர். அவருக்கு இஸ்லாத்தின் மீதான பிடிப்பு பிறமதங்களின் மீது
எவ்வித காழ்ப்புணர்வையும் ஏற்படுத்தவில்லை. இந்துக் கோயில்களுக்கும், மடங்களுக்கும் திப்பு அளித்த கொடைகள் ஏராளம்.
திப்புவின் நிர்வாகத்தில் அரசால் சமய நிறுவனங்களுக்காக
செலவழிக்கப்பட்ட ஆண்டு தொகையான ரூ.2,33,959 வராகன்களில் இந்துக் கோயில்களுக்கும் மடங்களுக்கும் மட்டும்
2,13,959 வராகன்கள் அளிக்கப்பட்டது
என்ற கணக்கு விபரமே திப்பு தனது ஆட்சியில் பெருவாரியாக இருந்த இந்துக்களுக்கு
பெருமளவில் ஆதரவளித்தார் என்பது புலனாகிறது.
இதனை சேலம் அரசு அருங்காட்சியக காப்பாட்சியராகயிருந்த
க.இலக்குமிநாராயணன் தமது ‘திப்புவின் சமயக் கொள்கை’ என்ற நூலில் குறிப்பிடுகிறார். ஆனால் இதனை ஒப்புக்கொள்ளாத
காழ்ப்புணர்வு கொண்ட கல்கத்தா பல்கலைக்கழக சமஸ்கிருத பிரிவின் தலைவராகயிருந்த
டாக்டர் ஹரிபிரசாத் சாஸ்திரி என்பவர் ‘திப்பு முஸ்லிமாக மாறச்சொல்லி வற்புறுத்தியதால், 3000 பார்ப்பனர்கள் தற்கொலைச் செய்து் கொண்டனர்’ என்று எழுதிய அண்டப் புழுகு வங்காளம், அஸ்ஸாம், பீகார், ஒரிஸ்ஸா, உ.பி., ம.பி ஆகிய மாநிலங்களிலிலுள்ள பாடப் புத்தகங்களில் இடம்
பெற்றிருந்ததை கண்ணுற்ற இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தில் பங்குக் கொண்டவரும்
ஒரிஸ்ஸா மாநிலத்தின் ஆளுநராக பதவி வகித்திருந்த பி.என்.பாண்டே இச்சம்பவம்
நிச்சயமாக பொய்யான ஒன்று கூறி இதனை எழுதிய ஹரிபிரசாத்தைத் தொடர்புக் கொண்டு அவரது
கூற்று அவதூறானது என்று நிரூபித்ததோடு பல்கலைக்கழக பாடத்திட்டத்தில் ஹரிபிரசாத்
எழுதிய புத்தகத்தையே நீக்குவதற்குக் காரணமான மகத்தானதொரு பணியைச் செய்தார்.
திப்புவின் விவசாயக்கொள்கை
“எந்தச் சாதி மதத்தைச் சேர்ந்தவரானாலும் சரி, உழுபவர்களுக்குத் தான் நிலம் சொந்தமாக இருக்கவேண்டும்” என்று திப்பு பிரகடனம் செய்கிறார். ரயத்வாரி முறையை
அமல்படுத்தியதுடன், பார்ப்பனர்களின் நிலங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட
வரிவிலக்கையும் திப்பு ரத்து செய்திருக்கிறார். இராணுவம் மற்றும் துணை இராணுவப்
படையினர் 3 லட்சம் பேருக்கு நிலம் வழங்கியிருக்கிறார்.
சென்னை மாகாணத்தைப் போல அல்லாமல் மைசூர் அரசில்
தலித் சாதியினருக்குப் பல இடங்களில் நிலஉடைமை இருந்ததாக எட்கர் தர்ஸ்டன் என்ற
ஆய்வாளர் கூறுகிறார்.
1792 போருக்குப்பின் திப்புவிடமிருந்து ஆங்கிலேயர்கள்
கைப்பற்றிக் கொண்ட சேலம் மாவட்டம் வேலூர் தாலூக்காவிலிருந்து வரிக் கொடுமை தாளாமல்
4000 விவசாயிகள் திப்புவின்
அரசுக்கு குடி பெயர்ந்ததை 1796லேயே பதிவு செய்திருக்கிறான் ஆங்கிலேய அதிகாரி
தாமஸ் மன்றோ.
1792 ஆம் ஆண்டு தோல்விக்குப் பிறகும் கூட ஆங்கிலேயரை வர்த்தகம்
செய்ய தமது எல்லைக்குள் அனுமதிக்கவில்லை திப்புசுல்தான். அதுமட்டுமல்லாமல், உள்ளூர் வர்த்தகர்களை ஊக்குவித்தார். பணப் பயிர் உற்பத்தி, பெங்களூர் லால் பாக் என்ற தாவரவியல் பூங்கா, பட்டுப் பூச்சி வளர்ப்பு என விவசாயத்தை பிற உற்பத்தித்
துறைகளுடன் இணைப்பதிலும் பாசன வசதியைப் பெருக்கி விவசாயத்தை விரிவுப்படுத்துவதிம்
கவனம் செலுத்தியிருக்கிறார்.
1911 இல் ஆங்கிலேயப் பொறியாளர்கள் கிருஷ்ணராஜ சாகர் அணையக் கட்ட
பணிகளைத் துவக்கியபொழுது அதே இடத்தில் அணைக்கட்டு கட்டுவதற்கு 1798 ஆம் ஆண்டு திப்பு அடிக்கல் நாட்டப்பட்ட கல்லைக் கண்டனர்.
இந்த அணைநீரைப் பயன்படுத்தி உருவாக்கப்படும் விளைநிலங்களுக்கு வரிவிலக்கு
அளிக்கவேண்டும் என்ற திப்புவின் ஆணையையும் கண்டனர்.
திப்புவின் ஜனநாயக பண்பு அவருடைய நிர்வாகம் தொடர்பான
உத்தரவுகள் அனைத்திலும் வெளிப்பட்டது. “விவசாயிகள் மீது கசையடி போன்ற தண்டனைகளை நிறுத்திவிட்டு, 2 மல்பெரி மரங்களை நட்டு 4 அடி உயரம் வளர்க்க வேண்டும்” என்று தண்டனை முறையையே மாற்றுமாறு அதிகாரிகளுக்கு
உத்தரவிட்டார்.
போர்களத்தில் நேர்மை
“தோற்கடிக்கப்பட்ட எதிரி நாட்டின் சொத்துக்களைச்
சூறையாடுவதன் மூலம் சிலர் பணக்காரர்கள் ஆகலாம். ஆனால் தேசத்தை அது ஏழ்மையாக்கும்; மொத்த இராணுவத்தின் கவுரவத்தையும் குலைக்கும். போர்களை
போர்க்களத்தோடு முடித்துக் கொள்ளுங்கள். அப்பாவி மக்கள் மீது போர்
தொடுக்காதீர்கள். பெண்களைக் கவுரவமாக நடத்துங்கள். அவர்களது மத நம்பிக்கைக்கு
மதிப்புக் கொடுங்கள். குழந்தைகளுக்கும் முதியோருக்கும் பாதுகாப்பு கொடுங்கள்” என்று தன் இராணுவத்துக்கு எழுத்துப் பூர்வமாக ஆணை
பிறப்பிக்கிறார் திப்பு. ஆங்கிலேயக் காலனியாதிக்கவாதிகளிடமிருந்து ஒரு பேச்சுக்குக்
கூட இத்தகைய நாகரிகமான சிந்தனை அன்று வெளிப்பட்டதில்லை.”
மக்கள் சக்தியை திரட்டியவர்
இந்தியாவின் முதல்
விடுதலைப் போராட்டம் 1857
ஆம் ஆண்டிலிருந்துதான் துவங்கியது என்ற வரலாற்றுப் புரட்டை
எழுதி வைத்துள்ளனர்.
இந்தியாவின் முதல் பிரதமரான பண்டிட் ஜவஹர்லால் நேரு அவர்கள் தமது டிஸ்கவரி
ஆஃப் இந்தியா என்ற நூலில் “ஆங்கிலேயர்களுக்கு சிம்ம சொப்பனமாகவும், பெரும் சவாலாகவும்
இருந்தவர்கள் ஹைதர் அலியும், திப்பு சுல்தானும். அவர்கள்
பிரிட்டீஷாருக்கு கடுமையான தோல்வியின் மூலம் வேதனைமிக்க அனுபவத்தை
ஏற்படுத்தினார்கள். கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் அதிகாரத்தை உடைத்தெறியும் அளவுக்கு
அவர்கள் நெருங்கினார்கள்”
எனக் குறிப்பிடுகிறார்.(‘Haider Ali and Tipu Sultan were
formidable adversaries who inflicted a severe defeat on the British and came
near to breaking the power of the East India Company’ - The Discovery of India,
(6th edn., London, 1956, pp.272-73).
ஆங்கிலேயனுக்கு
எதிரான போரில் படைவீரர்கள் மட்டுமல்ல பொதுமக்களும் கலந்து கொள்ள வேண்டும் என
விரும்பினார். ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிரான போராட்டம் மக்கள் சக்திப் போராட்டமாக
வெடிக்கவேண்டும் என்று திப்பு கனவு கண்டார். இதற்காக ஒரு உத்தரவையும்
பிறப்பித்தார் திப்பு. “அனைத்து விவசாயிகளுக்கும் துப்பாக்கி பயிற்சி
வழங்கப்பட வேண்டும். தினமும் ஊருக்கு வெளியே துப்பாக்கி ்சுடும் பயிற்சி
அளிக்கப்படவேண்டும்” என்பதே அந்த ஆணை.
தம் குடிமக்கள் மீது எவ்வளவு நம்பிக்கை
இருந்தால் ஒரு ஆட்சியாளரே அவர்களுக்கு ஆயுதம் வழங்க உத்தரவிட முடியும்?.
விடுதலைப்போரின் முன்னோடியாகவும், ஆங்கிலேயனுக்கு சிம்மசொப்பனமாகவும் திகழ்ந்து தனது இந்திய
குடிமக்களின் வாழ்வில் வசந்தங்களை வீசச்செய்த மாவீரன் திப்புவின் வாழ்க்கை வரலாற்றை
சஞ்சய்கான் என்பவர் தொலைக்காட்சித்தொடராக தயாரிக்க முற்பட்டபொழுது இந்தியாவின்
நாசகரசக்திகளான பாசிஸ்டுகள் கொடுத்த இன்னல்கள் கொஞ்சநஞ்சமல்ல.
சஞ்சய்கான் ’the sword of tippu’ என்ற தொலைக்காட்சித் தொடரை படமாக்கிய ப்ரீமியர் சினிமா
ஸ்டுடியோவுக்கு தீவைக்கப்பட்டதால் 55 பேர் உயிரிழந்தனர். பலர் காயமடைந்தனர். ஏராளமான பொருள்சேதம்
ஏற்பட்டது. சஞ்சய்கான் பலத்தகாயங்களுடன் பலமாத சிகிச்சைக்குப் பின்னர் உயிர்
தப்பினார்.
இந்தியாவை
ஆட்சி செய்த காங்கிரஸ் அரசு திப்பு சுல்தானின் உண்மையான வீரமிக்க வரலாற்றை
ஒளிபரப்ப ஒரு நபர் தணிக்கை குழுவை நியமித்தது. அந்த நபர் பாசிச சிந்தனைக் கொண்ட
மல்கானியாவார். அவரோ தீரன் திப்புவின் தியாகவரலாற்றை ‘கற்பனைக்கதை’ என்று குறிப்பிடவேண்டும் என்று கூறினார்.
புராணங்களும், நம்ப முடியாத சம்பவங்களெல்லாம் உண்மை நிகழ்வுகளைப்போல்
தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பப்படும்பொழுது மாபெரும் வீரனின் வரலாற்றை ‘கற்பனைக் கதை’ எனக்குறிப்பிட்டதன் மூலம் இந்தியாவை நெடுங்காலம் ஆளும்
காங்கிரஸ் அரசு திப்புசுல்தானுக்கு அவமரியாதையை செய்தது.
சமீபத்தில் 200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் திப்புவிடமிருந்து ஆங்கிலேய
ஏகாதிபத்தியவாதிகள் அபகரித்த பொருட்களில் ஒன்றான வாள் 3.5 கோடிக்கு லண்டனில் ஏலமிடப்பட்ட பொழுது அதனை வாங்கி
நினைவுச்சின்னமாக பாதுகாக்கக்கூட நமது இந்திய அரசு தயாராக இல்லை.
அந்நிய கரன்சிக்கும், சொகுசு வாழ்க்கைக்கும் ஆசைப்பட்டு பிறந்த தேசத்தின்
ரகசியங்களை அந்நியனுக்கு தாரைவார்க்கும் கும்பல்களுக்கு திப்புவின் தியாக
வாழ்க்கையில் பாடம் பெறவேண்டியுள்ளது. ஏகாதிபத்தியத்திற்கும், பயங்கரவாத தேசத்திற்கும் கொடை பிடித்து இந்திய தேசத்தின்
இறையாண்மையை காவு கொடுக்கும் ஆட்சியாளர்களுக்கு திப்புவின் தியாகத்தில்
படிப்பினைகள் உள்ளன. ( நன்றி: கீற்று, 03/06/2010 )
மேலும், வரலாற்று ஆதாரங்கள் மற்றும் தரவுகளுடன் பேச கீழ் காணும் வலைத்தளங்களையும்
பார்வையிடுங்கள்:-
https://www.bbc.com/tamil/india-60183739.amp
https://www.puthiyathalaimurai.com/amp/story/features/tipu-sultan-birthday-special-story
https://www.bbc.com/tamil/articles/cp872jez3lmo.amp
https://www.bbc.com/tamil/articles/c0klj2xxppgo.amp